para mieszana

Ziutek i Petronela -
pojechali w Polskę ku uciesze - mam nadzieję - nowych małych właścicieli ;)

rozkręcam się - chyba...

Wciąga mnie "LO-sowanie" :) Na dowód efekt mojego wczorajszego mapkowania - stąd. W roli głównej fotka zrobiona przez Monę na której zacieśniam znajomość z Pafciem ;)

tym razem pod górkę...

Jak zobaczyłam TĘ mapkę to wydała mi się idealna do tego zdjęcia no i nie taka trudna do zinterpretowania. Tymczasem okazało się, że siedziałam i dłubałam tego lo'sa dwa dni; w porównaniu z poprzednim nie poszło niestety gładko i sprawnie. A i tak cały czas mam wrażenie, że albo czegoś brakuje, albo czegoś jest za dużo...

jak po maśle

Uwinęłam się z tym scrapem chyba w pół godziny - do tej pory na dłubanie i kombinowanie schodziło ze 3 dni ;) Wszystko zaczęło się od TEJ mapki i od wakacyjnego kitu ils , który dotarł do mnie dzień wcześniej. Tak wyszedł (i nawet trochę mi się podoba ;))

popełniłam...

Wszystko zaczęło się od Tego scrapa mony. Miałam go zliftować, ale chyba nie do końca mi się udało. W każdym razie natchnęłam się no i powstał w końcu, po dłuuugich podchodach, mój pierwszy duży LO's. Szału nie ma -wiem, ale pierwsze koty za płoty :)

składaczek

Wpadł mi kiedyś w oko albumik składany - o taki jak tutaj. Nakombinowałam się jak koń pod górę, ale w końcu doszłam, jak takowy można wydłubać no i powstał, tyle, że w wersji mniejszej - 20 x 30. Zawiera fotki ze scrapowych spotkań, tych w mniejszym jak i większym gronie, a powędrował do pewnej fajnej Babeczki :*

pierwsza dama...

...wśród króliczej gromadki, czyli Marcelina w pełnej krasie ;)   

świnka skarbonka

Tkwiąc w scrapowym niebycie trzy dni męczyłam tę karteluchę... A i po tym czasie nie mogę powiedzieć, żebym była z niej zadowolona. Kartka jest na drugą rocznicę ślubu dla młodych z poczuciem humoru. Miał też mieć "coś" na bilety NBP - i jakoś tak wpadł mi do głowy pomysł na świnkę skarbonkę :)

mnożą się...

...króliki :) I coś mi się zdaje, że to chyba nie ostatni egzemplarz, bo mnie wciąga to szycie ;) Co prawda w dalszym ciągu przyszywanie łapek powoduje natłok niecenzuralnych słów na usta, ale jakoś się udaje.
Tak więc oto Gustaw, kumpel Eryka:

 

proszę Państwa....

...przedstawiam Eryka. W końcu znalazła się sposobność, żeby stawić czoła temu krawieckiemu wyzwaniu.
Eryk powstawał przez dwa popołudnia. Teraz myślę, że jest szansa, żeby jakiś jego kumpel - o ile się porwę na kolejnego królika - powstał w jeden dzień. Nie obyło się też bez trudności, gdyż szycie ręczne to nie jest moja mocna strona. Tak więc o mały włos, a ostałby się biedaczyna bez łapek - dopiero za trzecim przyszyciem uznałam, że jest do przyjęcia ;)

Cały on: